Kemalist Rejimin Sattığı Medrese ve Okullar!

Kemalist Rejimin Sattığı Medrese ve Okullar!

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

kemalist rejimin vakif düsmanligi kemalist rejimin sattigi medreseler, okullar atatürk medrese, atatürk vakif, kemal medreseKastamonu’daki Vakıf Okul ve Medreselerin Maarif Müdürlüğü’nce satılmasına dair satış ilanı!

***

1925 yılında Kastamonu’da 15 medrese ve 8 mektebin Kemalist rejimin Maarif Müdürlüğü tarafından ilanen satılması karar altına alınmıştır.

O dönemde Kastamonu’da yayınlanan Açıksöz Gazetesi’nde, “Maarif Müdüriyetinden” ifadesiyle başlayan ilan metninde, satılacak mektep ve medreselerin isimleri sayıldıktan sonra, “komisyon-u mahsus kararıyla satılması kararlaştırılan mektep ve medreseler 26 Temmuz 1341 tarihinden itibaren bir ay müddetle müzadeye çıkarılmıştır. Talip olanların Dellalbaşı’ya müracaat eylemeleri ilan olunur.”[1] denilmekteydi.

Oysa bu medrese ve mektepler Vakıftır.

Vakıf, taşınır veya taşınmaz bir değerin belirli gayelerle bir amaca tahsisinden doğan, hukuki statüye ve süreklilik kavramına sahip malın doğrudan kendi kendini temsil ettiği, tescilinden sonra kurucusu dahil herkesi bağlayan hukuki bir akiddir (sözleşme).[2]

.

Vakfiyelerde genelde bulunan bazı temel bilgiler:

Esas itibariyle vakfiyeler, Allah’a hamd, Peygamber’e, Ehl-i Beyt’ine ve ashabına salat ve selamla başlamaktadır.

Genelde bu duygular şu ifadelerle dile getirilmektedir:

“Seçkin kullarını, mallarını hayır yollarına harcamakla aziz kılan, çeşitli iyilik ve övgüleri kazanmalarına yardım eden Allah’a hamd olsun. O’nun elçisi, Peygamberi ve kainatın en hayırlısı olan Hz. Muhammed’e, âl ve ashâbına, kıyamete kadar salat’u-selam olsun.”[3]

Islam Hukuku’nun bu konuda sistemleştirdiği temel esaslar ve vâkıfın istekleri doğrultusunda vakfiyenin yazılmasının ardından sıra vakıf kurucusunun koyduğu şartlara uyulması gereğinin hatırlatılmasına gelir.

Vakfiyenin bu bölümünde, vakfiye şartlarını sonsuza kadar aynen uygulayacaklara vâkıfın duası, aksine davrananlara da bedduası yer almaktadır.

Fatih’in Ayasofya bedduası meşhurdur.[4]

Başka beddualardan bir örnek; “şayet bir nice zamandan sonra bir güne tahrif ve tebdil ve tağyır ve ta’lil cihetine meyl ve sülük vukû bulur ise, sebep olanlar, yerleri ve gökleri ve bizleri yoktan var eden ve bunca nimetleri ihsan buyuran Allah-u azimü’ş-şânın kahr ve gazabına uğrasın. Dünya ve ahirette rahat yüzü görmesin. Iki cihanda rezâletten kurtulmasın.”[5]

***

Hayır ve hasenat yapmanın gerekliliği ve mükâfatı konuları hakkında bazı bilgi, ayet ve hadisler:

Bakî ve sabit olmayan bu dünya evinin nimetleri geçici bir bölge, onda oturmakta olan kimse ise, gitmek üzere olan misafir gibidir. Aklı olan her insan gaflette olmaz. Geleceğini gözönünde bulundurarak ahirette vadedilen iyi mertebelere ulaşabilmek için, hayır ve iyilik tohumunu dünya tarlasına eker… Böylece vâkıf, iyilik ve hayırla uzun süre anılmak suretiyle ölümsüzleşmeyi düşünür.[6]

Al-i Imran Suresi
92 - “Sevdiğiniz şeylerden (Allah yolunda) harcamadıkça, gerçek iyiliğe asla erişemezsiniz. Her ne harcarsanız Allah onu hakkıyla bilir.”

Bakara Suresi
177 - “Yüzlerinizi bazan doğu, bazan batı tarafına çevirmeniz erginlik değildir. Fakat eren o kimselerdir ki, Allah’a, ahiret gününe, meleklere, kitaba ve bütün peygamberlere iman edip, yakınlığı olanlara, öksüzlere, yoksullara, yolda kalmışa, dilenenlere ve esirleri kurtarmaya seve seve mal verirler. Namazı kılarlar, zekatı verirler. Bir de andlaştıkları zaman sözlerini yerine getirenler, hele sıkıntı ve hastalık durumlarında ve harbin şiddetli zamanında sabır ve kararlılık gösterenler var ya, işte doğru olanlar da bunlardır, korunanlar da bunlardır.”

Bakara Suresi
261 - “Mallarını Allah yolunda harcayanların durumu, bir tanenin durumu gibidir ki, yedi başak bitirmiş ve her başakta yüz tane var. Allah, dilediğine daha da katlar. Allah’ın rahmeti geniştir. O, her şeyi bilir.”

Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem efendimiz şöyle buyurmuştur: “Ademoğlu öldüğü zaman, amel defteri kapanır. Üç kimse bundan müstesnadır. Devamlı sadaka (sadaka-i câriye) meydana getirenler, topluma yararlı bir ilim (eser) bırakanlar ve kendisine hayır dua eden hayırlı çocuk bırakanlar.”[7]

Hadiste geçen “sadaka-i câriye”nin vakfı da kapsamına aldığında şüphe yoktur. Hz. Âişe’den (radıyallahu anhâ) nakledildiğine göre, Allah’ın elçisi Medine’deki yedi parça mülkünü vakfetmiştir. Bu mülkler: A’vaf, Sâfiye, Delâl, Müseyyeb, Bürka, Hismâ ve Meşrebe’dir. Nadiroğuları’ndan Muhayrîk isimli bir şahıs şöyle bir vasiyette bulunmuştu: “Ben ölünce, tüm mallarım Allah elçisine ait olsun, O dilediği yere sarfetsin.” Muhayrîk’in Hicret’in 2.nci yılında ölmesi üzerine tüm malları, Hz. Muhammed sallallahu aleyhi vesellem’e kalmış, O da bu malları, bir görüşe göre Abdulmuttalib ve Hâşimoğulları’na, başka bir rivayete göre, ise, İslâm’ın ve Müslümanların acil ihtiyaçlarına vakfetmiştir. İslâm’da ilk vakfın bu olduğu kabul edilir.[8]

Hz. Ömer (radıyallahu anh) çok sevdiği bir araziyi vakfedişini şöyle anlatır: “Allah’ın elçisine; Hayber topraklarının taksimi sonucu, ömrümde sahip olmadığım güzel ve değerli bir arazi bana isabet etti, bu konuda ne buyuruyorsunuz? dedim. Hz Peygamber’de: İstersen malın mülkiyetini elinde tut, semere ve gelirini ise yoksullara tasadduk et” buyurdu. Hz. Ömer, arazisini; satılmamak, bağışlanmamak ve mirasla da geçmemek üzere, yoksullara, yakın hısımlara, miskinlere, yolda kalmışlara, Allah yolunda savaşanlara ve azatlık anlaşması yapan kölelere vakfetti. Mütevellinin de bundan örfe göre yiyebileceğini şart koştu. Bu konuda bir vakıfnâme düzenleyerek kızı Hafsa’ya, sonra da nesline teslim ve vasiyet etti.[9]

Ashâb-ı kiramın pek çoğu mallarını vakfetmişlerdir. Hâlid bin Velid’in (radıyallahu anh) zırhını ve savaş atlarını vakfetmesi[10], Hz. Ali’nin (radıyallahu anh) Yenbu’daki bir arazisini ve çeşmesini vakfetmesi[11] ve Hz. Osman’ın (radıyallahu anh) susuzluk çekildiği bir sırada, Medineli bir Yahudi’den Rume kuyusunu satın alıp, suyunu ebedi olarak topluma bağışlaması bunlar arasında sayılabilir.[12] Câbir bin Abdillah’tan şöyle dediği nakledilmişir: “Ben Mekkeli ve Medineli Müslümanlardan mal ve mülk sahibi olup da, vakıf yapmamış bir kimse bilmiyorum.”[13]

***

BENZER KONU:

http://belgelerlegercektarih.com/2012/04/27/tek-parti-doneminde-satilan-camiler-ile-ilgili-m-kemal-ataturk-imzali-birkac-belge/

.

**********

.

KAYNAKLAR:

[1] Açıksöz Gazetesi, 27 Temmuz 1341: 1424/2. (1925).

[2] Dr. Nazif Öztürk, Türk Yenileşme Tarihi Çerçevesinde Vakıf Müessesesi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1995, sayfa 21.

Vakıflar hakkında daha fazla malumat için bakınız;

http://belgelerlegercektarih.com/2012/06/03/osmanli-devletinde-vakiflar/

[3] Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi, M. Bin Mehmed, 1276 tarihli ve 583 numaralı Ahkâm-ı Harameyn Defteri, sayfa 1.

[4] Fatih Sultan Mehmed Han’ın bedduası ve Ayasofya Camii ile ilgili daha fazla malumat için bakınız;

http://belgelerlegercektarih.com/2012/06/23/ayasofya-camisini-m-kemal-ataturk-mu-ibadete-kapatti/

[5] Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi (belge kasada), 1289, no: 179, sayfa 316-317.

[6] Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi, Şeyh Kenzi Hasan Efendi Ibn-i Ahmet’in 1122 tarihli vakfiyesi, Vakfiye Defteri no: 583, sayfa 52-53.

[7] Müslim, Vasıyye, 14; Ebû Davud, Vesâyâ, 14; Tirmizî, Ahkâm, 36.

[8] Müslim, Fezâilü’s-Sahâbe, 196; A. b. Hanbel, Müsned I, 45.

[9] Buharî, Vesâyâ, 22, 28, Eymân, 33; Müslim, Vasiyye, 15, 16.

[10] Buharî, Cihad 89, Zekat, 49; Müslim, Zekat, 11; Ebu Dâvud, Zekât, 22.

[11] Beyhâkî, Sünen, IV,160,161; Kübeysî, Ahkamü’l-Vakf, Bağdad 1977, I, 101.

[12] Müslim, Şirb, 1; Tirmizî, Menâkıb, 18.

[13] İbn Kudame, el-Muğnî, Mısır, 1970, IV, 4.

.

**********

.

Kadir Çandarlıoğlu

.

**********

.

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

Harf Inkılabı işe yaradı mı?

Harf Inkılabı işe yaradı mı?

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

harf inkilabi, harf devrimi, yazi devrimi, atatürk harf inkilabi, harf inkilabi okuma yazma oranlari, osmanlida okuma yazma oranlari***

Tarihçi Ayşe Hür, “Öteki Tarih” adlı kitabının üçüncü cildinde Harf Inkılabı’nın işe yarayıp yaramadığını sorguluyor. Muhafazakar kesimden (yani kemalistlerin tabiriyle yobaz!) olmayan ve kendisini “Ateist” olarak tanımlayan yazar, bu konuda şunları yazıyor:

‘Dilde sadeleşme’ çabalarıyla desteklenen yeni harfler, Türkiye halkının okuryazarlık oranlarını nasıl etkiledi? Buna cevap vermek kolay değil; çünkü örneğin 1927’de okuryazarlık oranının yüzde 8.1 olduğunu söyleyen resmi istatistiklere karşılık, 1895 yılına ait Osmanlı istatistiklerinde Anadolu ve Rumeli’de 5-10 yaş arası kız ve erkek Islam çocuk nüfusunun yüzde 57’sinin ilkokul öğrencisi olduğu görülüyor. Bu istatistiklerin güvenilir olup olmadığını söylemek kolay değil, ancak bilindiği gibi 1869 tarihli Maarif-i Umumiye Nizamnamesi’ne göre ilköğretim zorunluydu. Bu nizamnameye II. Abdülhamid de sıkı şekilde uymuş, ancak okullaşmada çok başarılı olunamamıştı. Yine de 1900’de imparatorluktaki 29.130 sibyan okulunda ve iptidailerde (ilkokullarda) 900 bin civarında kız-erkek öğrenci okuyordu. Aynı yıllarda idadi ve rüştiyelerde (yani ortaokul ve liselerde) 60 bin civarında öğrenci vardı. Daha önceki yılları da esas alan kümülatif bir hesaplamayla, cumhuriyete aktarılan okuma-yazma oranlarının yüzde 8.1’den daha yüksek olması mantıklı görünüyor.

Yine de bütün çabalara rağmen 1935 yılına ait istatistiklere göre, 16.5 milyon olan nüfusun sadece yüzde 20’si okuma yazma biliyordu. Bu oran 1945’te yüzde 30’a, 1950’de yüzde 34’e çıkabilmişti. Yani, Harf Inkılabı okuma yazma oranlarını yıllara göre ikiye, üçe katlamıştı ama eğer bir yanlışlık yoksa, 1895 oranlarının yanına bile yaklaşamamıştı.

Aslında bu durum gayet doğaldı. Bir toplumun okuma-yazma oranlarının doğrudan alfabenin kolaylığı ya da zorluğuyla ilgisinin olmadığına dair dünya yüzünde bol örnek bulmak mümkün. Rusya, Yunanistan, Bulgaristan, Japonya, Çin, Israil, Kore, Sırbistan, Hindistan, Tayland gibi ülkeler ekonomik ve kültürel kalkınmalarını, hepsi Arap alfabesi kadar veya ondan daha zor olan alfabeleriyle başarabilmişlerdi.

Sonuç olarak, Kemalist modernleşme hamlesinin önemli köşe taşlarından biri olan Harf Inkılabı, toplumun genel kültür düzeyine katkıda bulunmaktan çok, halkın tarihle ilişkisini kesmekte işe yaradı. Böylece geçmişle bağlar, devlet ve devletin istediği tarzda ilgilenen ‘tarihçiler’ tarafından kurulmaya başlandı. Bu tarihçilerin esas işlevleri ise, ‘kozmopolit’, ‘karışık’, ‘Şarklı’, ‘geri’ olarak niteledikleri Osmanlı kimliğinin yerine, ‘etnik açıdan saf, ‘dünya görüşü açısından laik’, ‘Batılı’, ‘modern’ bir ‘Türk’ kimliğinin üzerinde yükselecek Türk-ulus devletini inşa etmekti.

 

**********

 

YAZARIN ÖZET KAYNAKÇASI:

Hikmet Dizdaroğlu, “Mirza Fethali Ahundzade ve Alfabe Meselesi”, Türk Dili, S. 8, Mayıs 1952, s. 460-463; Fevziye Abdullah Tansel, “Arap Harflerinin Islahı ve Değiştirilmesi Hakkında İlk Teşebbüsler ve Neticeleri 1862-1884”, Belleten, S. XVII/66, Nisan 1953, s. 223-249; Mazhar Müfit Kansu, Erzurum’dan Ölümüne Kadar Atatürk’le Beraber, I. Cilt, TTK Yayınları, 1966; Halide Edip Adıvar, Türkün Ateşle Imtihanı, Çan Yayınları, 1962; Falih Rıfkı Atay, “Yeni Yazı”, Türk Dili, Sayı 23, Ağustos 1953, s. 717-719; Falih Rıfkı Atay, Çankaya, Doğan Kardeş Matbaacılık Sanayii A.Ş. Basımevi, 1969; Ibrahim Necmi Dilmen, “Harf Inkılâbı”, Türk Dili-Belleten, S. 31-32, 1938, s. 20-23; Hüseyin Sadoğlu, Türkiye’de Ulusçuluk ve Dil Politikaları, Istanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2003.

 

**********

 

KAYNAK:

Ayşe Hür, Öteki Tarih, cild 3, Profil Yayıncılık, 3. Baskı, Istanbul 2014, sayfa 19, 20.

 

***

 

BENZER KONULARIMIZ:

http://belgelerlegercektarih.com/2013/08/11/harf-inkilabinin-zararlari-prof-dr-mehmed-saray/

http://belgelerlegercektarih.com/2013/05/22/harf-inkilabini-savunan-abdullah-cevdetin-pismanligi/

http://belgelerlegercektarih.com/2012/06/05/harf-devrimi-ile-ilgili-kazim-karabekir-pasanin-gorusu-kemalistlere-duyurulur/

http://belgelerlegercektarih.com/2012/10/31/ataturk-inkilaplari-islama-karsi-yapilmistir/

http://belgelerlegercektarih.com/2012/10/24/kuran-dusmani-bay-necatinin-ibretlik-olumu/

http://belgelerlegercektarih.com/2012/08/30/ataturkun-gunes-dil-teorisi-kalp-krizi-gecirenler-olursa-sorumluluk-kabul-etmiyorum/

http://belgelerlegercektarih.com/2013/10/03/yabanci-bir-tarihcinin-ataturk-devrimleriyle-ilgili-soyledikleri/

http://belgelerlegercektarih.com/2012/12/29/neden-hafizamizi-silmek-istediler/

http://belgelerlegercektarih.com/2013/05/12/osmanlilar-okur-yazar-degil-miydi/

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

Demokrat Atatürk’ten Trabzon’a Yumruk!

Demokrat Atatürk’ten Trabzon’a Yumruk!

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

atatürk ali sükrü bey atatürk trabzon yumruk kemal ali sükrü bey, kemal trabzon kaynayan yaraŞark Fatihi Kâzım Karabekir Paşa

***

Daha önce tafsilatıyla yazdığımız gibi, Lozan Anlaşmasına karşı çıkan Trabzon Milletvekili Ali Şükrü Bey, 27 Mart 1923’te M. Kemal’in muhafızlığını yapan Topal Osman tarafından sinsice öldürülür. Ardından Topal Osman da M. Kemal’in emriyle Muhafız Alayı Komutanı Ismail Hakkı Tekçe tarafından vurularak sırlarıyla ortadan kaldırılır. Böylece konuşması engellenmiş olur.[1]

Ali Şükrü Bey’in Trabzon’da yapılan cenaze töreninde M. Kemal aleyhine olaylar yaşanır. Eski Trabzon Valisi Deli Hamit, 4 Nisan 1923 tarihli Istikbal gazetesinde yayınlanan bir yazısında M. Kemal’i ağır şekilde eleştirir. Bunun üzerine M. Kemal, Kazım Karabekir’e bir öneride bulunur. Gerisini Karabekir’den dinleyelim:

“18 Temmuz’da Trabzon’dan gelen haberler Gazi’nin canını çok sıktı. Ali Şükrü Bey cinayeti, gazete sütunlarında kendisine atıf olunuyordu. Trabzon hakkında Sivas Kongresi sırasında da çok sert hareket etmek istedikleri zamanda mani olmuş ve ikna herşeyin başıdır diyerek icap eden iyi tedbirlerle işleri yürütmüştüm. Şimdi vaziyet daha da nazikleşmişti.

M. Kemal Paşa bana şunu söyledi:
— Trabzon’da kaynayan bir kazan var. Sen bunu vaktiyle söndürmedin. Şimdi de yine kaynamaya başladı. Bu sefer kuvvetli bir yumruk hak ettiler. Bunu nasıl yapmayı muvafık bulursun?.. Müdafaa-i Hukuk merkezinin büyük suistimalleri de varmış.

[Karabekir'in cevabı] : — Gayr-i kanunî hiçbir icraata taraftar değilim.”[2]

Bir gazete eleştirisine dahi tahammül edemeyip diktatörvari yöntemlerle insanları (bizim insanımızı) susturmaya, sindirmeye, ezmeye çalışan M. Kemal Atatürk’ün “demokrat”lığını sorgulama zamanı hala gelmedi mi?

Geldi, diyenler şu yazılarımızı dikkatle okusunlar:

http://belgelerlegercektarih.com/2013/08/14/hangi-diktator-halife-ve-padisah-olabilecekken-cumhuriyeti-kurar-diyenlere-cevap/

http://belgelerlegercektarih.com/2014/04/25/m-kemal-ataturkun-calisma-usulu/

http://belgelerlegercektarih.com/2013/04/21/m-kemal-ataturke-bayginlik-gecirten-konusma/

 

**********

 

KAYNAKLAR:

 

[1] Ali Şükrü Bey olayı hakkında tafsilat için bakınız;

http://belgelerlegercektarih.com/2013/02/22/topral-osman-ali-sukru-beyi-neden-oldurdu-ali-sukru-beyi-ataturk-mu-oldurttu/

[2] Kâzım Karabekir, Kâzım Karabekir Anlatıyor, Yayına Hazırlayan: Uğur Mumcu, Tekin Yayınevi, Ankara 1993, sayfa 82.

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

Belgelerle Kemalistlerin Islam Düşmanlığı

Belgelerle Kemalistlerin Islam Düşmanlığı

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

belgelerle gercek tarih Kadir Candarlioglu belgelerle kemalistlerin Islam düsmanligi chpnin islam düsmanligi chpnin din düsmanligi kemalistlerin din düsmanligi[1] no’lu dipnot ile ilgili belge

***

Istanbul’da Yeni Sabah Matbaası’nda basılarak Bozkurt Kitabevi tarafından El miftahülmuin Li tilavetül kur’anül-kerim adlı bir eser yayınlanmıştı. Basın Yayın Umum Müdürü Selim Sarper’in 22 Kasım 1943 tarihinde Başbakanlığa yazdığı bir yazıya göre, “bu kitap, Arap harflerini öğretmek maksadı ile neşredilmiş”ti. Fakat, “Kur’an okumayı öğretmek gibi bir gaye takip ettiği, kitaba, ‘Kur’anı okutmak için yardımcı anahtar’ suretinde bir ad konmakla anlatılmak istenmişti.” “Kitabın dikkati çeken tarafı” ise, içinde yer alan dualardı. “Bunların Kur’anı okutmak gayesiyle çıkan bir kitapta bulunmaları, kitaba din propagandası mahiyetini vermiş sayılabilir”di. “Çünkü bunlar, Kur’anı Kerim parçalarından olmayıp, Arapça dualardı.”

Yazının altında elyazısı olarak düşülen notta ise, yayınevinin sahiplerinin kimler olduğu sorulmakta idi.[1]

Bizce burada Kur’an okutmayı öğretmek için basılan bir eser (Elif-Ba da diyebiliriz), “Arapça öğretmek istiyor” bahanesiyle yasaklanmak istenmiştir. Basın Yayın Umum Müdürü’nün ana gerekçesi, eserde “Kur’anı Kerimde yer almayan dualar”ın bulunmasıydı.

Oysa Namazda bile Kur’anı Kerimde yer almayan “Sübhaneke”, “Ettehiyyatü”, “Allahümme Salli” ve “Allahümme Barik” duaları okunmaktadır ve bu dualar da “din”dendir. Kaldı ki, o dönem Kur’an okutmak bile yasaktı.[2]

Burada, kemalistlerden “Türkçe Kur’an yazıldı, Türkçe okusunlar” şeklinde bir itiraz gelebilir, zira biz bu tür bilgisizliklerle sık sık karşılaşıyoruz. Türkçe Kur’an yoktur ve olamaz, Kur’an Arapça indirilmiştir ve bunun Türkçesi olsa olsa “tercüme/meal” olabilir. Elmalılı Hamdi Yazır, tefsirinin önsözünde “Türkçe Kur’an mı var behey şaşkın”[3] şeklindeki ifadesiyle bu zihniyete gereken cevabı vermiştir.

Kemalist rejim, sadece dini eserleri veyahut Kur’anı Kerimi okumayı değil, Islam dininin temel kurallarını dahi sakıncalı bulmaktadır. Nitekim Başbakanlık Basın ve Yayın Umum Müdürlüğü Iç Yayın Dairesi Müdürlüğü tarafından hazırlanan “Doğru Yol” adlı kitap hakkındaki rapor, bunu göstermektedir…

belgelerle gercek tarih Kadir Candarlioglu belgelerle kemalistlerin Islam düsmanligi chpnin islam düsmanligi chpnin din düsmanligi kemalistlerin din düsmanligi 2[4] no’lu dipnot ile ilgili belge

***

1944 senesinde kaleme alınmış rapora göre, “Hafız Naci Gürses tarafından yazılıp, Istanbul’da Ak-Ün Matbaası’nda basılan bu broşür, adından da anlaşılacağı üzere, cennete giden yolu ima etmekte” idi. Rapora göre yazar, “Yirminci medeniyet asrında Türk çocuklarının zihnini, cennet hülyaları, cehennem korkuları ile bulandırmakta (!), manzumelerinde milli, ahlaki hislerin örgüsü içinde, koyu Islamcı propagandalar yapmakta” idi.

Raporda, eserin niçin bu şekilde tanımlandığına ilişkin olarak kitaptan alıntılar da yapılıyordu:

“Allah sana kulum demiş – akıl vermiş, fikir vermiş – cennet gibi bir yurt vermiş”; “Tanı seni yaratanı – sunan kalbine imanı – oku, kitabın Kur’anı – Tanrı sana kanun demiş…”

Raporda, özellikle şu satırların “Kemalizmin altı umdesinden biri olan laikliğin zıddı bir mana taşımakta” olduğuna değiniliyordu:

“Her Türk, Islamım demeli – birden elele vermeli – ayrı düşen kalır geri – Tanrı, birlik olun demiş…”

Ayrıca rapora göre, “tamamen bir Ilmühal kokusu duyulan kitapta, abdeste, namaza, oruca oldukça mühim kıt’alar tahsis edilmişti.”

Şöyle ki: “günde hem beş abdest almak – namaz kılıp hakka tapmak – sakın yanlış yola sapmak – insanları günah demiş…” Diğer yandan, yine rapora göre, “muharririn kitabını yayınlamak için Ramazan ayını seçmesi de, dikkate değer mahiyette” idi. “Kitap, din duygularının hareket halinde olduğu bu (Ramazan) ayında, okuyanlar zihninde rejimimize karşı antipatiler doğurabilecek bir mahiyet taşımakta” idi.[4]

Bu konuda Prof. Dr. Cemil Koçak şunları yazıyor:

Aslında bu rapor, bize rejimin din propagandasından ne anladığını ve laiklik ile dini bilgileri ve duyguları nasıl ele aldığını açıklıkla göstermektedir. Dini bilgiler veren ve Islam dininin temel kurallarını öğreten bu kitabın, rejimin gözünde hem Islami propaganda olarak tanımlanıyor olması ve hem de Islami bilgilerin sonunda rejimin uygulamaları ile çatışacağına yönelik üstü örtülü kabul, dikkat çekicidir. Rejimin gözünde Islami pratikler, sadece inançlar değil, fakat ibadetler de, aslında laiklikle uyuşmayan faaliyetler olarak görülüyor ve böyle tanımlanıyordu. Bu bakımdan bir Müslümanın Islam dininin temel kurallarını gündelik hayat içinde uygulamaya sokması, gerçekte rejim açısından laiklik ilkesi ile bağdaşmayan ve bağdaşmaz bir etkinlik olarak görülüyordu. Islamın temel kuralları ile rejimin temel kuralları arasında çelişki olduğu ve bu çelişkinin algılanabileceği yayın ve faaliyetlerin önünün kesilmeye çalışıldığı açıkça anlaşılmaktadır. Bu bakımdan Islam toplumunda laik rejimin paradoksunu anlamak kolaydır. hiçbir dini etkinliğe sempati ile bakmayan rejimin, kendisine de antipati duyulayacağından hiçbir kuşkusu bulunmamaktadır!”[5]

Kemalistlerin Islam düşmanlığına verebileceğimiz başka bir örnek ise “Kutlu Bilgi” dergisi hakkında yazılan yazıdır. Basın ve Yayın Umum Müdürü Selim Sarper, 12 Eylül 1944 tarihli yazısında, Başbakanlığın dikkatini çekmeye çalışıyordu. Bu yazıda Sarper, 19 Ağustos 1944 tarihli bir önceki raporuna dikkat çekiyor ve bu raporunda, Diyanet Işleri Müşavere Heyeti üyesi Profesör Derisam Yusuf Ziya Yörükan’ın Ankara’da aylık olarak yayınlamaya başladığı Kutlu Bilgi dergisinin 1 Ağustos tarihli birinci sayısının “dikkate şayan görülen içeriğinin özetle” bildirildiğini hatırlatıyordu.

Derginin 1 Eylül tarihli ikinci sayısı da yayınlanmıştı ve bu sayıda yayınlanan “Aile Terbiyesinde Ana Babanın Mükellefiyeti” adlı yazıya ilişkin olarak Sarper’in yazısında şu saptamalarda bulunulmuştu:

“Kanunlarımıza göre ana babanın çocuklarına dini terbiyeyi dilediği gibi vermekte serbest bırakıldığı bilindiği halde, ana ve babaların çocuklarına behemehal Islami bir terbiye vermesi lüzumu kuvvetle tavsiye edilmekte, yine bu konuşmada, halkın içtimai yardım hisleri okşanmak suretiyle, koyu bir Islamcılık ve Islam birliği fikri telkin olunmaktadır: “Kandil gecelerinde çocukların sevinçleri, Ramazan günlerinde iftar sofrasında yapılan ihtimam ve sahur yemeğinden sonra şafak ağarırken ve bütün tabiatın ıssızlığı içinde ezan seslerinin yükseldiğini dinlemek ve bayram sabahlarında yeni elbiseleriyle babasının yanında camiye gitmek, fakir çocuklara acımak, onların saadetini istemek, bütün Müslümanların aynı imanla aynı mabette Tanrıya ibadetle birleşmelerini görmek…’ cümlelerinde ortaçağa has koyu bir dincilik ruhu görülmektedir.”

Evet yanlış okumadınız, bu sözlerde, ortaçağa has koyu bir dincilik, yani başka bir tabirle ortaçağ karanlığı, yobazlık ruhu görülüyormuş.

Raporda, derginin birinci sayısından itibaren devam eden bir başka yazıya daha dikkat çekiliyordu. Kıvamettin Burslan’ın kaleme aldığı “Alp Arslan ve Oğuzların Anadolu’ya Yerleşmesi” adlı tarihi inceleme de raporda şöyle eleştiriliyordu:

“Alparlsan’ın Ani kasabasını fetheden yiğitlerinin kahramanlığı ve askeri kaabiliyetleri övülecek yerde, “Allahın lütfundan surun büyük bir kısmı hiçbir sebepsiz yıkıldı; bunun üzerine Müslümanlar şehre girdiler’ gibi sözlerle bir mucize ve ilahi bir kuvvet aramakta, efkarı umumiyeyi (kamuoyunu) bu manevi kuvvete inandırmaya uğraşmaktadır.”

Anlaşılan Selim Sarper, askeri zaferin inanç temelinde açıklanmasını hazmedememiştir. Özellikle “Manevi bir kuvvet”e yönelik bilgilendirmeyi “din propagandası” şeklinde değerlendirmesi son derece düşündürücüdür.

Oysa askeri zafer (örneğin Bedir savaşı) Kur’an-ı Kerim’de inanç temeliyle açıklanmıştır:

Enfal Suresi (Elmalılı meali) :

“9 – O vakit siz Rabbinizden yardım diliyordunuz. O da: “Ben işte ardarda bin melekle size yardım ediyorum” diye duanızı kabul buyurmuştu.

10 – Bunu da Allah size sırf bir müjde olsun ve bununla kalbleriniz yatışsın diye yapmıştı. Yoksa zafer ancak Allah katındandır. Gerçekten Allah mutlak galiptir ve hikmet sahibidir.

11 – O sırada size, yine katından bir güven ve esenlik olmak üzere bir uyku sardırıyordu, sizi temizlemek, şeytanın vesvesesini sizden gidermek, yüreklerinize kuvvet vermek ve ayaklarınızı sağlam durdurmak için gökten üzerinize yağmur indiriyordu.

12 – İşte o anda Rabbin meleklere şöyle vahyediyordu: Ben sizinle beraberim, müminlere sebat verin. Kâfirlerin yüreğine korku salacağım, hemen boyunlarının üstüne vurun, parmaklarına, parmaklarına vurun”.

13 – Çünkü onlar Allah’a ve Resulüne karşı geldiler. Kim Allah’a ve Resulüne karşı gelirse, bilsin ki Allah’ın azabı çok çetindir.

14 – İşte gördünüz ya, şimdilik siz bunu tadın, şu da kesindir ki, ahirette kâfirlere cehennem azabı vardır.

15 – Ey iman edenler! Toplu olarak kâfirlerle karşılaştığınız zaman, onlara arkalarınızı dönmeyin (kaçmayın).

16 – Böyle bir günde her kim onlara, tekrar dönüp çarpışmak için geri çekilmek veya diğer bir safta yeniden mevzilenmek hâlleri dışında, arkasını dönerse, muhakkak Allah’dan bir gazaba uğramış olur ve varacağı yer cehennemdir, orası da ne kötü bir akıbettir.

17 – Sonra onları siz öldürmediniz, lâkin Allah öldürdü. Attığın zaman da sen atmadın, lâkin Allah attı. Bu da müminlere güzel bir imtihan geçirtmek içindi. Allah işitendir, bilendir.

18 – Gördünüz ya, Allah, kâfirlerin kurduğu tuzağı işte böyle boşa çıkarır.

19 – Fetih istiyorsanız, işte size fetih gelmiştir, eğer aşırı gitmez de son verirseniz, hakkınızda daha hayırlıdır. Yok eğer dönerseniz, biz de döneriz. O vakit askeriniz çok da olsa size hiç bir şekilde fayda vermez. İyi biliniz ki, Allah müminlerle beraberdir.

20 – Ey iman edenler, Allah’a ve Resulü’ne itaat edin. İşitip durduğunuz halde onun emirlerinden yüz çevirmeyin!”

Aynı konu Al-i Imran Suresi’nde (Elmalılı meali) ise şöyle anlatılmaktadır:

“121 – Hani sen sabah erkenden müminleri savaş mevzilerine yerleştirmek için ailenden ayrılmıştın. Allah, hakkıyla işiten ve bilendir.

122 – O zaman içinizden iki takım bozulmaya yüz tutmuştu. Halbuki Allah onların yardımcısı idi. İnananlar, yalnız Allah’a dayanıp güvensinler.

123 – Andolsun, sizler güçsüz olduğunuz halde Allah size Bedir’de yardım etmişti. Allah’tan sakının ki, O’na şükretmiş olasınız.

124 – O zaman sen müminlere: “Rabbinizin size, indirilmiş üç bin melek ile yardım etmesi size yetmez mi?” diyordun.

125 – Evet, sabreder ve (Allah’tan) korkarsanız, onlar ansızın üzerinize gelseler, Rabbiniz size nişanlı nişanlı beş bin melekle yardım eder.

126 – Allah, bunu size sırf bir müjde olsun ve kalpleriniz bununla yatışsın diye yaptı. Yardım, yalnız daima galip ve hikmet sahibi olan Allah katındandır.

127 – (Allah bu yardımı) inkâr edenlerden bir kısmını kessin veya perişan etsin de umutsuz olarak dönüp gitsinler (diye yaptı).

128 – Bu işten sana hiçbir şey düşmez. (Allah), ya onların tevbesini kabul eder, yahut onlara, zalim olduklarından dolayı azab eder.”

Işte sadece “akıl”ı esas alıp “imanı / inancı” yok sayanlar, askeri zaferlerin manevi bir kuvvet olmadan kazanılacağını zannederler. Yavuz Bahadıroğlu’nun da ifade ettiği gibi, Seyit Onbaşı’nın Çanakkale’de, daha önce hiçbir idman yapmadan, 250 kilodan daha ağır top mermilerini nasıl taşıyıp namluya sürdüğünü “Besmelesiz beslemeler” açıklayabilirler mi?[6]

Neyse, devam edelim…

Sarper, derginin aynı sayısında Sedat Rıza Aran’ın “Din ve Kültür” başlıklı yazısı için de şu değerlendirmede bulunmuştu:

“[Yazıda] ; din, hakiki ve gerçek manası ile manevi ve ahlaki varlığımızı besleyen bir ruhi membadır. Insanın dine yaklaşması için geçireceği birçok safahat vardır. Insan ne kadar olgunlaşırsa, telakkileri de o nisbette olgunlaşır demektir’ sözleriyle, dini inançları olmayanların olgun insan olamayacaklarına işaret” etmektedir.

Sonuçta Sarper, Kutlu Bilgi dergisinin “her iki sayısında da Islam dininin müdafaasını yapmakta ve bu arada cemiyeti orta çağ zihniyetine ve geriye götürecek telkinlerde bulunmakta” olduğuna işaret ediyor ve Başbakanlığı bilgilendiriyordu.[7]

“Orta çağ zihniyeti” ile “geriye götürmek” tarzındaki ifadeler, dini bir yayın karşısında kemalist rejimin algısını açıkça göstermektedir.

 

**********

 

KAYNAKLAR:

 

[1] “Başvekalet Basın ve Yayın Umum Müdürlüğü’nden Başvekalet’e”, (22 Kasım 1943), Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Cumhuriyet Arşivi Daire Başkanlığı, Başbakanlık Muamelat Genel Müdürlüğü Kataloğu, Katalog Numarası: 030 10/86 569 3.

[2] Kemal Atatürk’ün eseri: Kuran ve Ezan’ın yasaklanması: http://belgelerlegercektarih.com/2012/04/29/kemal-ataturkun-eseri-kuran-ve-ezanin-yasaklanmasi/

[3] Türkçe ibadet olur diyen Yaşar Nuri ve avenesine cevap: http://belgelerlegercektarih.com/2013/03/10/turkce-ibadet-olur-diyen-yasar-nuri-ve-avenesine-cevap/

[4] “Başvekalet Basın ve Yayın Umum Müdürlüğü’nden Başvekalet’e”, (5 Eylül 1943), Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Cumhuriyet Arşivi Daire Başkanlığı, Başbakanlık Muamelat Genel Müdürlüğü Kataloğu, Katalog Numarası: 030 10/86 571 8.

[5] Cemil Koçak, Tek-Parti Döneminde Muhalif Sesler, Iletişim Yayınları, 2. Baskı, Istanbul 2011, sayfa 79.

[6] Yavuz Bahadıroğlu’nun “18 Mart Zaferi’ni nasıl kazandık?” başlıklı köşe yazısı: http://www.yeniakit.com.tr/yazarlar/yavuz-bahadiroglu/18-mart-zaferini-nasil-kazandik-661.html

[7] “Başvekalet Basın ve Yayın Umum Müdürlüğü’nden Başvekalet’e”, (12 Eylül 1944), Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Cumhuriyet Arşivi Daire Başkanlığı, Başbakanlık Muamelat Genel Müdürlüğü Kataloğu, Katalog Numarası: 030 10/86 571 10.

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

M. Kemal Atatürk, Bozkurt armasıyla alay etti mi?

M. Kemal Atatürk, Bozkurt armasıyla alay etti mi?

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

Bozkurt armasi, Bozkurt motifi, Bozkurt amblemi, Atatürk bozkurt armasi, kemal bozkurt armasi, Atatürk bozkurt, Devlet armasi bozkurt***

AK Parti Şanlıurfa Milletvekili Zeynep Karahan Uslu, 30 milletvekilinin imzasıyla ‘Türkiye Cumhuriyeti Devleti Resmî Armasının Belirlenmesi Hakkında Kanun Tasarısı’nı AK Parti Grup Başkanlığı’na sundu. Tasarı, uygun görülürse Meclis Başkanlığı’na sunularak yasalaşma yoluna gidilecek. Devletin bayrağından sonra en önemli sembolünün arması olduğunu söyleyen AK Partili vekil Uslu ”Cumhuriyetin ilanından bugüne bizi temsil eden bir armamız yok. Dünyada tanınan 203 ülke arasında simge oluşturmamış ülkeler sadece Türkiye ve Dominik Cumhuriyeti’dir. Bu durum diğer devletlerle yan yana yapılan kürsü açıklamalarında dahi göze çarpan ciddi bir eksiktir” dedi.

Cumhuriyet’in ilk yıllarında da Devleti temsil edecek bir arma arayışı vardı. Bir gün M. Kemal Atatürk’e, “Bozkurt” motifi tavsiye edilmiş, ancak M. Kemal’in reddetmesi sonucu bu teşebbüs akim kalmıştır. Gelin bu olayı M. Kemal’in yakın dostu Falih Rıfkı Atay’dan dinleyelim:

“Bir gün Türk Cumhuriyeti için nasıl bir arma şekilleri bulmak lâzımgeldiğini münakaşa ediyorduk. Arkadaşlardan biri esaslı motif olarak “Kurt”u tavsiye etti.

Atatürk sordu:

- Ne kurdu?
- Bozkurt.

Ve uzun hikâyesini anlattık. Gülümseyerek:

- Masalları bırakınız dedi, her şeyin kaynağı insan zekâsıdır. Siz bana bir zekâ timsali arayınız.”[1]

Şimdi bazıları, özellikle Bozkurtçu arkadaşlarımız, Falih Rıfkı’nın yalan söylediğini iddia edebilir, ancak böyle düşünenlere kötü bir haberim var, zira M. Kemal Atatürk’ün manevi kızı Prof. Dr. Afet Inan da, “Atatürk Hakkında Hatıralar ve Belgeler” adlı anı kitabında, M. Kemal’in “Bozkurt” armasını kabul etmediğini yazmıştır.[2]

 

**********

 

KAYNAKLAR:

 

[1] Niyazi Ahmet Banoğlu, Nükte, Fıkra ve Çizgilerle Atatürk, cild 3, Nurgök Matbaası, Istanbul 1955, sayfa 32.

[2] Afet Inan, Atatürk Hakkında Hatıralar ve Belgeler, (Yeni Baskıyı hazırlayan: Arı Inan), Türkiye Iş Bankası Kültür Yayınları, 8. Baskı, Istanbul 2009, sayfa 251, 252.

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

Abdülvehhâb-ı Şa’rânî, Mîzân-ül Kübrâ – Dört Hak Mezhebin Büyük Fıkıh Kitabı ve Tasavvufi Yorumları

Tavsiye Edilen Kitap: Ârif-i Samedânî ve Kutb-i Rabbânî Abdülvehhâb-ı Şa’rânî, Mîzân-ül Kübrâ – Dört Hak Mezhebin Büyük Fıkıh Kitabı ve Tasavvufi Yorumları, (Tercüme: A. Fârûk Meyân), Furkan Yayınevi, Istanbul 1980, 2 Cild Tek Kitap, 680 sayfa.

http://www.goncakitap.com.tr/mizanul-kubra-imam-sarani-pmu1077

***

Bu Mîzân-ül kübrâ, yahud Mîzân-ı Şa’rânî’yi, elimizden geldiği, anlıyabildiğimiz kadarı ile türkçeye çevirip, dedeleri, asırlar boyu İslâm dîninin bekçiliğini yapmış, yeryüzüne yayılması için kanlarını akıtmaktan çekinmemiş, şehîd Os­manlı Türklerinin torunları, bu günkü Türk gençlerine ve nesline hediye ediyo­rum. Mizân-ül kübrâ, büyük terazi demektir. Bu da İslâm dîni, yânî Şerîat, yanî emir ve yasaklardır. Kitab iki cilddir, ikisi bir aradadır. Birinci cildin başında, din imamlarının büyüklüğünü, dört mezhebin hak olduğunu ve şerîat nehrinin menba’ından çıktıklarını, hiç birisinde gerçek hatâ bulunmadığını çeşit çeşit misâllerle anlatan, ictihad ve istinbâtın ne olduğunu, dîn imamlarının ilim ve halde en ileri­de ve yüksek derecede bulunduğunu, mezhebe uymanın zaruretini, bu müctehid din imamlarından aşağı mertebede bulunan diğer müctehid ve âlimlerin ve mukallidlerin dindeki yer ve konuşmadaki hadlerini bildirmekte, daha sonra, ikinci cildin sonuna kadar, fıkhın taharet babından son babına kadar, her bâbdaki imam­ların icma’, ittifak ve ihtilaflı kavillerini alıp, Mizana koyup dartmakta, teşdîd ve­ya tahfîfden birinde bulunduğunu isbatlamakta, her kavlin ve mes’elenin tevcihi­ni, çıkış nokta-ı nazarını, hikmetini bildirmekte ve müellifin bu kitabı te’lifine ka­dar, bu konuda, böyle bir kitab yazılmış olmadığını beyan etmektedir. Fıkhın, yâ­nî şerîatın en ince mes’elelerine eğilmekte, zekâyı bileyen, aklı arttıran, ilmi enginleştiren, görüş açısını açan, ufku genişleten pek nâdir bir kitabdır. İbâdetlere dâir mes’eleleri, şeriat açısından ve dilinden îzâh ederken, gayr-i ihtiyarî tarikatin inceliklerine, hakikatin sırlarına dalmakta, o kadar mâhirâne ve âlimâne bir te’lifdir ki, zaman zaman sanki bir fıkıh kitabı değil, bir akâid, tasavvuf ve esrar menba’ıdır kanâatini vermektedir. İnsan denen varlığın diğer varlıklar içerisindeki yeri, kalb ve ruhunun özellikleri, Rabbinin emir ve yasaklarına muhatab olmaklığı, îmânın esasları ve sırları, kaza ve kaderin ince bilgileri, İslâm hukukunun te­meli ve daha çok çok faideli ilimleri hâvî, gerçekten İslâmda yazılmış nâdir kitablardandır. Okuyunca, İslâm âlimlerini ve İslâmda kitab te’lîf edenlerin ilimdeki derecelerini iyice anlıyacak, günümüzde âlim denen kimselerin, bu hakikat karşı­sında, ilimden uzak, cehle yakın olduklarını kabul edecek, her ele geçen din kita­bını ne için okumağı tavsiye etmediğimizde bizi haklı bulacaksınız.

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari kapak resmiAbdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 2Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 3Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 4Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 5Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 6Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 7Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 8Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 9Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 10Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 11Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 13Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 14Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 15Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 16Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 17Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 18Abdülvehhab Sarani Imam Sarani Mizanül Kübra Dört hak mezhebin büyük fikih kitabi ve tasavvufi yorumlari sayfa 19

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

Elmalılı Hamdi Yazır’a Kur’an tefsirini M. Kemal Atatürk mü yaptırdı?

Elmalılı Hamdi Yazır’a Kur’an tefsirini M. Kemal Atatürk mü yaptırdı?

elmalili-hamdi-yazir-hakdini-kuran-dili-tefsiri-meali-atatc3bcrk-mc3bc-yazdirdi***

Bu konuyu daha önce “Atatürk, Elmalılı Hamdi Yazır’a Kuran tefsir ettirdi yalanı” 

http://belgelerlegercektarih.com/2012/08/18/ataturk-elmalili-hamdi-yazira-kuran-tefsir-ettirdi-yalani/

başlığıyla açıklığa kavuşturmuştuk. Ancak Karabekir’in anılarında, M. Kemal’in bir Kur’an tercümesi yaptırmak istemesinden bahsedilmesi nedeniyle bazı arkadaşlarımızın kafası karışmış.

Ve şöyle bir sualle karşılaşıyorum:

Bu iddia Karabekir’in anılarında anlattıklarıyla çelişmiyor mu? Madem bu emir M. Kemal’den gelmedi, o halde neden bir Tefsir/meal yapılmasına dair bir takrir verildi, üstelik tam da M. Kemal’in de bir tercüme (meal) yaptıracağı bir dönemde?

Buna cevabımız şudur:

Evvela Tefsir ile Meal arasındaki farkın bilinmesi gerekir:

Tefsir, Kur’an ayetlerinin belirlenmiş usul ve kriterlere göre ne anlama geldiğini açıklamak, yorumlamaktır.

Meal ise, yorum ve açıklama yapılmaksızın Kur’an’ın doğrudan başka bir dile çevirilmesidir.

***

Meclis, hatalı tercümelerin önüne geçmek için Elmalılı’ya tefsir yazma vazifesi vermiştir, iyi de yapmıştır. Bu teklifi veren sarıklı vekiller büyük bir ihtimalle M. Kemal’in ehliyetsiz kişilere art niyetli olarak meal yaptırmak istediğini biliyorlardı. Ve bu çirkin projeyi baltalamak için bu adımı atmışlardı. Zira Karabekir, anılarında bu olayı anlatırken Konya vekili Vehbi hocanın şu şikayetine yer veriyordu:

“Ziyafete M. Kemal Paşa da, ben de davet edilmiştik. Vekillerden kimse yoktu. Hayli geç gelen M. Kemal Paşa Heyet-i Ilmiye’nin şimdiye kadarki mesaisi ile ilgili görünmeyeni “Kur’ân’ı Türkçeye aynen tercüme ettirmek” )arzusunu ortaya attı. Bu arzusunu ve hatta mücbir (zorlayıcı) olan sebebini başka muhitlerde (çevrelerde) de söylemiş olacaklar ki, o günlerde bana Şeriye Vekili Konya Mebusu Hoca Vehbi Efendi vesair sözüne inandığım bazı zatlar şu malûmatı vermişlerdi:

“Gazi M. Kemal, Kur’an-ı Kerim’i bazı islâmlık aleyhtarı züppelere tercüme ettirmek arzusundadır. Sonra da Kur’an’ın arapça okunmasını namazda dahi men ederek bu tercümeyi okutacak. O züppelerle de işi alaya boğarak aklınca Kur’ân’ı da islâmlığı da kaldıracaktır. Etrafında böyle bir muhit kendisini bu tehlikeli yola sürüklüyor.”

Yani M. Kemal’in bir meal (tefsir değil) yaptırmak istemesiyle, Meclisin de ondan bağımsız olarak bir tefsir/meal yapımı için takrir vermesi ayrı şeylerdir. M. Kemal, Karabekir’in anılarında da geçtiği üzere, Kur’an-ı Kerim’i “bazı islâmlık aleyhtarı züppelere tercüme ettirmek arzusundadır.” ve sonra “O züppelerle de işi alaya boğarak aklınca Kur’ân’ı da islâmlığı da kaldıracaktır.”

Acaba Elmalılı Hamdi Yazır ve Mehmed Akif Ersoy “islâmlık aleyhtarı züppeler” midirler?

Elbette hayır… O halde Meclis’in bu ehil zatlara verdiği vazife, M. Kemal’in “islâmlık aleyhtarı züppelere” yaptıracağı mealin önüne geçmek gayesine matuftu.

Karabekir’in anılarından devam edelim:

“Bazı yeni simalardan da bahş ettikleri gibi bu akşam da bu fikre mumaşaat eden (beraber olan) bazı kimseler görünce bu tehlikeli yolu önlemek için M. Kemal Paşa’ya şöyle cevap verdim:

– Devlet reisi sıfatıyla din işlerini kurcalamaklığınız içerde ve dışarıdaki tesirleri çok zararımıza olur. Işi alâkadar makamlara bırakmalı. Fakat, rastgele, şunun bunun içinden çıkabileceği basit bir iş olmadığı gibi kötü politika zihniyetinin de işe karışabileceği göz önünde tutularak içlerinde arapçaya ve dinî bilgilere de hakkıyla vakıf değerli şahsiyetlerin de bulunacağı yüksek ilim adamlarımızdan mürekkep bir heyet toplanmalı ve bunların kararına göre tefsir mi? Tercüme mi yapmak muvafıktır? Ona göre bunları harekete geçirmelidir.

– M. Kemal: Din adamlarına ne lüzum var? Dinlerin tarihi malûmdur. Doğrudan doğruya tercüme ettirmeli… gibi bazı hoşa giden bir fikir ortaya atılınca buna karşı şöyle konuştum:

– Müstemlekeleri (sömürgeleri) islâm halkıyla dolu olan bu milletler kendi siyasî çıkarlarına göre Kur’ân’ı dillerine tercüme ettirmişlerdir. Islam dinine ve arap diline hakkıyla vakıf kimselerin bulunamayacağı herhangi bir heyet bu tercümeyi, meselâ Fransızcadan da yapabilir. Fakat bence burada Maarif (Öğretim ve eğitim) programımızı tesbit etmek için toplanmış bulunan bu yüksek heyetten vicdanî olan din bahsinden değil ilim cephesinden istifade hayırlı olur. Kur’an’ın yapılmış tefsirleri var, lazımsa yenisini de yaparlar. Devlet otoritesini bu yolda yıpratmaktansa millî kalkınmaya hasr etmek daha hayırlı olur.

M. Kemal Paşa, beyanatıma karşı hiddetle bütün zamirlerini (içyüzünü) ortaya attı:

– M. Kemal: Evet Karabekir, arap oğlunun (haşa Peygamberimizin) yavelerini (saçmalıklarını / yalanlarını) Türk oğullarına öğretmek için Kur’ân’ı Türkçeye tercüme ettireceğim. Ve böylece de okutacağım. Ta ki budalalık edip de aldanmakta devam etmesinler…

Işin bir Heyet-i Ilmiye huzurunda berbat bir şekle döndüğünü gören Hamdullah Suphi ve Ruşen Eşref:

– Paşam, çay hazır, herkes sofrada sizi bekliyor.. diyerek bahsi kapattılar.”[1]

Görüldüğü gibi Karabekir, “arapçaya ve dinî bilgilere de hakkıyla vakıf değerli şahsiyetlerin de bulunacağı yüksek ilim adamlarımızdan mürekkep bir heyet toplanmalı ve bunların kararına göre tefsir mi? Tercüme mi yapmak muvafıktır? Ona göre bunları harekete geçirmelidir.” demektedir. Oysa M. Kemal, tercümeyi (yani meal! Tefsir değil) din adamlarına yaptırmak istememektedir.

Karabekir’in anılarından hareketle M. Kemal’in Elmalılı Tefsiri’ni yaptırmadığının delillerini şöyle sıralayabiliriz:

1 - Anılarda, M. Kemal’in tefsire yanaşmadığı ve tercüme yani meal yaptırmak istediği geçiyor, oysa Elmalılı Hamdi Yazır’a verilen vazife “tefsir”dir.

2 - M. Kemal tercümenin din adamlarına değil, “islâmlık aleyhtarı züppelere” yaptırılmasını arzu ediyor. Halbuki Elmalılı Hamdi din alimidir.

Kısacası Elmalılı Hamdi Yazır tefsirinin yapılmasıyla, M. Kemal’in değil, Kazım Karabekir Paşa’nın dediği olmuştur.

NOT: Şu anda piyasadaki Elmalılı meali, çok sonraları Elmalılı tefsirinden sadece ayet kısmı alınarak ortaya çıkmıştır.

Bu paylaşımı, “Atatürk, Elmalılı Hamdi Yazır’a Kuran tefsir ettirdi yalanı” yazımıza bugün itibarıyla eklemiş bulunuyoruz.

 

**********

 

KAYNAK:

[1] Kâzım Karabekir, Kâzım Karabekir Anlatıyor, Yayına Hazırlayan: Uğur Mumcu, Tekin Yayınevi, Ankara 1993, sayfa 93, 94.

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

Kemalistlerin, Cami satabilmek için başvurdukları hile

Kemalistlerin, Cami satabilmek için başvurdukları hile

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

atatürk cami kapatti mi, atatürk cami yikti mi, atatürk cami ahir, kemal cami, yikilan camiler, satilan camiler,***

Müslümanların ibadetlerini ifa ettiği Camileri satıp kâr elde etmek isteyen kemalist rejim, Müslümanların günahtır diye camileri satın almamaları üzerine şu hileye başvurdu:

T.C. Vakıflar Umum Müdürlüğü
Muamelat Müdürlüğü
Sayı: 227732/1

17/1/1938
Hülasa
Satılmasına vekiller heyetince (Bakanlar Kurulu) karar verilen yerler

Tekirdağı Valiliğine

Satılmasına Vekiller heyetince karar verilip tebliğ edilmiş ve edilecek olan Cami ve mescitlerin satış ilanlarının Mevkii, mahalle, sokak ve vakfın adı tasrih edilmek suretiyle “Harap vakıf bina” şeklinde neşrettirilmesi (yayınlattırılması) “Cami ve Mescit denilmemesi” saygı ile reca olunur.[1]

 

**********

 

KAYNAKLAR:

 

[1] Vakıflar Genel Müdürlüğü (Arşiv), Edirne/Tekirdağ, 1938:362.

Ayrıca bakınız; Dr. Nazif Öztürk, Türk Yenileşme Tarihi Çerçevesinde Vakıf Müessesesi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 1995, sayfa 488.

***

Tek parti döneminde satılan Camiler ile ilgili M. Kemal Atatürk imzalı birkaç belge

http://belgelerlegercektarih.com/2012/04/27/tek-parti-doneminde-satilan-camiler-ile-ilgili-m-kemal-ataturk-imzali-birkac-belge/

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

CHP’nin Başbakanı Recep Peker: Din Zehirdir!

CHP’nin Başbakanı Recep Peker: Din Zehirdir!

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

recep peker meclis konusmasi din komünizm zehirdir din zehirdir sükrü saracoglu, chp din zehirdir, chp Islam kemal atatürk recep pekerM. Kemal ile Recep Peker aynı karede

***

Din düşmanı CHP’nin Başbakanı Recep Peker, Meclis kürsüsünde dini “zehir” olarak tanımladı:

“Komünizm denen bir ictimaî zehirden bünyeyi korumak için onun yanında yavaş yavaş genişleyecek bir şeriat hayatının ikamesi ihtimalini bir tedbir diye düşünmek aşağı yukarı bir öldürücü zehrin lâakal onun kadar öldürücü olan başka bir zehirle tedavi edileceğini zannetmekten ibarettir. (…) Solumuzda kızıl uçurum, sağımızda kara ve karanlık irtica uçurumu. Bu iki uçurumdan birini ötekine tercih etmek veya birini ötekine tedbir saymak manasına gelen bir ifadede isabetli bir müşahadenin hükmü yoktur sanıyorum.”[1]

recep peker meclis konusmasi din komünizm zehirdir din zehirdir sükrü saracoglu, chp din zehirdir, chp Islam[1] no’lu dipnotla ilgili Meclis tutanağı

***

Maalesef kimsede “sen ne diyorsun?” diye karşısına dikil(e)medi…

Oysa Şeriat, “Kur’an’daki ayetlere, ve Hz. Muhammed sallallahu aleyhi vesellem efendimizin hadislerine dayanan Islam kanunu, Islam hukuku”dur.[2] Imam-ı Azam Ebu Hanife (rahmetullahi aleyh)’ye göre Şeriat’a karşı gelenler kafir olur.[3]

Kur’an’a göre Şeriat, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem efendimize Allah Teala tarafından verilmiştir ve Müslümanların Şeriat’a uyması gerekir.[4]

*

Not: Sosyal medyada bazıları bu sözü Şükrü Saraçoğlu’na atfen yayınlıyor, ancak Saraçoğlu’nun böyle bir sözüne şu ana kadar kaynaklarda rastlamadım.

 

**********

 

KAYNAKLAR:

 

[1] TBMM Zabit Ceridesi, Ictima 22, cild 3, 24.12.1946, sayfa 445 ve devamı.

[2] Bu tanım, Türk Tarih Kurumu sözlüğünde de geçmektedir: http://belgelerlegercektarih.com/2012/04/25/m-kemal-ataturk-neyi-kaldirmis-turk-dil-kurumu-cevaplasin/

[3] Imam-ı Azam Ebu Hanife (rahmetullahi aleyh)’nin Şeriat hakkındaki sözleri için bakınız; http://belgelerlegercektarih.com/2012/04/25/imam-i-azam-ebu-hanife-rh-a-seriat-hakkinda-ne-dedi/

[4] “Sonra (Ey Rasulüm) seni din hususunda apaçık bir şeriat sahibi kıldık. Sen ona uy, bilmeyenlerin hevâ ve heveslerine uyma.” (Casiye Suresi 18.)

Bu konuda daha fazla Ayet-i Kerime için bakınız:

http://belgelerlegercektarih.com/2012/07/02/kuran-nizami-hilafetseriathukumkanun-ile-ilgili-bir-kac-ayet-i-kerime/

Bu konuda birkaç Hadis-i Şerif için bakınız:

http://belgelerlegercektarih.com/2012/07/09/seriat-hukum-kanun-hakkinda-birkac-hadis-i-serif/

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*

Düşmanın imha metodu!

Düşmanın imha metodu!

*

Resimleri orjinal boyutunda görmek için üzerlerine tıklayınız

sahte hocalar, sapik hocalar, abdülaziz bayindir reddiye, mustafa islamoglu reddiye, ehli sünnet müdafaasi,***

Osmanlı’yı Ingilizler yıksaydı ne olurdu?

- Milletimiz en kısa zamanda Osmanlı’yı tekrar getirmek-kurmak için elinden gelen her şeyi yapardı.

Hilafeti Ingilizler kaldırsaydı ne olurdu?

- Milletimiz bu kararı kabul etmez, Halifesini seçer ve biat ederdi.

Ancak -Ingiliz desteğiyle- Osmanlı’yı yıkan ve Hilafeti (biraz da süslü gerekçeler gösterip) kaldıran; “bizden sanılan” M. Kemal olunca, “ATA’mızın bir bildiği vardır”, “bizi o kurtardı”, “düşmanla mücadele etti” denilerek kolayca kabullenildi. Hatta bazıları hızını alamayıp Osmanlı’ya da Hilafete de sövüyor.

Peki ingilizler Şeriat’ı kaldırsaydı Milletimiz ne yapardı?

- “Bu bizim yüce dinimiz, nereye kaldırıyorsunuz” diyerek savaşmaz mıydı? Nitekim savaşmıştır da.

Ancak “bizden sanılan” biri bunu kaldırdı ve ne yazık ki şu anda “Şeriatçı değilim ama Müslümanım” diyen cahiller türedi.

O halde düşmanımızın metodu açık; bizi bizden sanılanlarla vuruyor.

Şimdi günümüz meselelerine bu açıdan bakalım:

Muhafazakar kesimden olmayan Ertuğrul Özkök: “Allah benim kiminle evleneceğimi nereden bilecek” deseydi, Milletimiz bunun sözünü reddedip kendisini de tevbeye davet etmez miydi?

Aynen yapardı…

Ancak bunu söyleyen (M. Kemal gibi biraz da süslü gerekçeler, hatta bağlamından koparılmış ayetler gösterip) muhafazakar kesimden sakallı bir -sapık- hoca olunca, onu seven ve peşinden gidenler buna itiraz etmez oldular. Hatta aralarından -haşa- Allah’ın herşeyi bilemeyeceğini ispatlamaya çalışanlar bile çıktı.

Mesela Uğur Dündar çıkıp, “Teravih namazı yoktur” deseydi, Milletimiz onu yuhalayıp Teravih namazını kılmak için Camiye koşmaz mıydı?

Hiç şüpheniz olmasın…

Ancak bunu muhafazakar kesimden sakallı bir hoca söyleyince onun sohbetlerini dinleyen ve kitaplarını okuyanlar, “bu hoca ateistlerle mücadele ediyor”, “birçok insanın Müslüman olmasına vesile oldu”, “hergün Kur’an okuyup Namaz kılıyor, neden yalan söylesin” diyerek savundular ve Teravih namazına gitmemeye başladılar. Hatta Teravih namazı diye bir namazın olmadığını ispatlamaya çalışanlar oldu.

Hrıstiyan bir papaz, Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem efendimizin sünnetini ve hadislerini reddetseydi, Milletimiz ayağa kalkıp protesto mitingleri yapmaz mıydı? Her yere hadisler yazıp, sünnete daha sıkı sarılmaz mıydı?

Elbette yapardı.

Ancak bu herzeyi “bizden sanılan” sözümona hoca kılıklı herifler yiyince, maalesef mebzul miktarda müşteri bulabiliyorlar.

Nasıl ki Osmanlı’nın yıkılması, Hilafet’in ve Şeriat’ın kaldırılması bir ingiliz oyunu idiyse, Ehl-i Sünnet’e muhalif görüşlerin “bizden sanılan” sakallılar tarafından dile getirilmesi de bir ingiliz oyunudur.

Tıpkı vehhabiliğin, ingiliz “Hempher”in telkiniyle sakallı bir Arap tarafından Araplara kabul ettirilmesinin bir ingiliz oyunu olduğu gibi.

Uyanık olalım…
.

Zaten Ehl-i Sünnet anlayışına muhalif olan günümüzün Televole hocaları, laik düzenin ilahiyat fakültelerinden mezundurlar. (Ehl-i Sünnet hocaları tenzih ederiz.)

Bunlar, televizyonlarda “gerçek dini” anlattıklarını iddia edip Ehl-i Sünnet’i tenkid ederken, kitaplarında -üstelik Ismet Inönü’nün ağızıyla- laikliği savunuyorlar.

Bazılarının sakallı olup şapka takmadıklarına bakmayın; kafalarının içi şapkalıdır. Şapkanın gölgesinden ötürü de Hakikat Nur’unu göremiyorlar.

 

**********

 

Kadir Çandarlıoğlu

 

**********

 

Alıntılarda şu şekilde kaynak belirtiniz:

www.belgelerlegercektarih.com

*